Waarom langer of vaker trainen in de voorbereiding?

Train zoveel als nodig, niet zoveel als mogelijk – Henk Kraaijenhof (atletiektrainer, trainde in het verleden onder andere Nelli Cooman, Melene Ottey en Mary Pierce)

Trainers zijn verantwoordelijk voor de blessures van spelers en houden niet of nauwelijks rekening met externe factoren – Raymond Verheijen (voetbaltrainer en inspanningsfysioloog bij het Nederlands Elftal en Feijenoord)

Enkele bekende trainers uit de sportwereld hebben hier een uitgesproken mening over!

Veel trainers/coaches beginnen de voorbereiding direct fanatiek met 3 trainingen in de week of extra lange trainingen. Maar waarom zou je in de voorbereiding vaker of langer trainen dan in de rest van het seizoen? De spelers zijn juist minder fit na de vakantie en toch vragen we een veel grotere belasting.
Wat is jullie mening hierover? Ik zie ze graag verschijnen in de reacties…

Print Friendly, PDF & Email

About Jouri van den Broeke

Korfbaltrainer, coach, Master Sportfysiotherapeut, mede-eigenaar van PMC In Balans - Fysiotherapie & Revalidatie en vader van 2 korfballende kinderen. Naast grote interesse in sport in zijn algemeen vooral geïnteresseerd in de korfbalsport.

4 thoughts on “Waarom langer of vaker trainen in de voorbereiding?

  1. Jouri,

    Volgens mij heeft het juist helemaal geen zin om extra lang te trainen. Ik hanteer in de voorbereiding dezelfde duur als tijdens het seizoen. De trainingstijd ligt bij mij (Senioren, 2e klasse) altijd tussen de 70 en 90 minuten. Veel langer trainen heeft mijns inziens weinig nut, aangezien de wedstrijden ook niet langer duren.
    We gaan wel weer snel 3x in de week aan de gang, zodat je ook weer in het ritme kan komen dat er in het weekend ook weer wat gedaan wordt.

    Ondanks dat ik de spelers voor de zomerstop wel het advies meegeef om het e.e.a. te doen in de vakantie, bouw ik de 1e trainingen wel rustig op, zodat ze niet direct overbelast raken en/of geblesseerd. Hierbij heb ik nauw contact met de verzorger en uiteraard luister en kijk ik naar de spelers zelf.

    p.s. leuke en informatieve site!

  2. Beste Pascal,

    Bedankt voor je reactie. Volgens mij kun je best 1,5-2 uur trainen, maar dat is volledig afhankelijk hoe je de training opbouwt en invult.
    Zelf begon ik als warming-up en ter blessurepreventie altijd op dinsdag met Core & Strength Training en op donderdag met Speed & Agility Training (20 minuten). Daarna afwerkvormen met verschillende conditionele accenten, maar met name gericht op kort en langdurende intervalbelasting (30 minuten). Vervolgens aan de slag met een specifiek thema zoals aanval- of verdedigingsconcept, rebound, o.i.d. (ca. 20 minuten). Het laatste deel bestaat altijd uit verschillende blokken partijvormen, dit is het meest specifieke onderdeel van de training en moet dan ook veel geoefend worden in mijn optiek. Door meerdere korte blokken te doen met relatief korte rust, kun je de intensiteit in alle blokken hoog houden. Aan het begin van het seizoen ben ik gestart met 2×12 minuten opbouwend naar 4×13 minuten aan het einde van het seizoen. Door dit gefaseerd op te bouwen houdt je rekening met trainingsprincipes als overload, supercompensatie en verminderde meeropbrengst, daarnaast werk je blessurepreventief door de belasting geleidelijk aan op te voeren gelijktijdig toenemend met de fysieke fitheid van je spelers.

    Meer hierover kun je lezen onder teamperiodisering op mijn website.

    Veel succes dit seizoen en hopelijk kun je nog wat tips vinden op de site die je kunnen helpen tijdens je trainingingen of coaching langs de lijn.

    Met vriendelijke groet,

    Jouri van den Broeke

  3. Hoi Jouri,
    Je kent mijn standpunt denk ik wel met betrekking tot meer, vaker en langer trainen in de voorbereidingsfase.
    De voorbereidingsfase: het woord alleen geeft het al aan: voorbereiden op. Je bereidt je team voor op in dit geval de korfbalcompetitie. In deze voorbereidingsfase moet je je team samenstellen dat betekend stress voor trainers en spelers.
    Deze stress zorgt al voor een verhoogde hormonale afgifte van adrenaline en cortisol. Deze stoffen verminderen de gevoeligheid of herkenbaarheid van overbelasting. Dit samen met het komen uit een korfballoze periode geeft een directe overbelasting wat weer kan zorgen voor blessures in de voorbereidingsfase maar erger spier en pees overbelasting die een volledig seizoen slepend kan worden waardoor de speler niet het gewilde niveau kan brengen.
    Mijn inziens is een voorbereidingsfase een fase waarin de spelers en coach weer samen alle facetten gaan opbouwen in plaats van harder, meer en vaker.

    Je gaf aan dat je in blokken partijvormen traint aan het einde van de training.
    Wellicht is het ook eens interessant om na de korfbalspecifieke warming-up al je partijvorm te spelen immers dit gebeurt naar de wedstrijd toe ook. Dus je haalt je partij vorm naar voren. De spelers zijn dan nog niet vermoeid en kunnen daardoor de beste keuzes maken die ze normaal in de wedstrijd ook maken. Hiermee boots je de wedstrijdsituatie het beste na. Hierna kan je de specifieke oefenvormen plaats laten vinden. Ik vind het overgens goed dat je in blokken werkt. Ook een optie richting de zaal: spelsituaties van maximaal 30-45 seconden met daarna 15 seconden rust, dan train je het meest specifiek met daarnaast een deel het vergroten van vermogen en capaciteit.

    Groet,
    Thijs

  4. Hoi Thijs,
    Het spelen van de partijvorm in blokken is 1, maar de trainingsvormen moeten in mijn optiek ook zeker meer toegespitst worden op intervaltraining. Dat is immers waar het korfbalspelletje om draait. Accent op anaerobe tactische en met name alkalische capaciteit en vermogen. In handelingstheoretische termen met name aandacht schenken aan explosief handelen en het volhouden van dit explosief handelen. In de voorbereidingsfase moet er met name aandacht zijn voor het aerobe vermogen en de aerobe capaciteit, maar dit is ook een taak voor de spelers zelf om hier aandacht aan te schenken in de zomer, de zogenaamde ‘basisconditie’

    Helaas wordt er in de voorbereiding maar al te vaak gepusht naar spelers om door te gaan en tot het uiterste te gaan. Een heel seizoen vol ‘vage’ peesblessures tot gevolg…
    Luisteren naar je lichaam is zoals je zegt door hormoonafgifte moeilijk, waarbij spelers ook nog eens niet willen stoppen omdat ze bang zijn voor hun plekje in de basis. Een open communicatie en interactie tussen spelers en trainer/coach is daarom ook essentieel vind ik, waardoor de spelers zich ook veilig voelen om dit te bespreken!

    Groeten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.